W Niemczech ogłoszono nowego przewodniczącego Niemiecka Konferencja Episkopatu. Został nim 64-letni biskup Hildesheim Heiner Wilmer, który zastąpił dotychczasowego przewodniczącego, biskupa Limburga Georg Bätzing, postrzeganego jako jeden z głównych architektów reform i dialogu z osobami queer w Kościele.
Heiner Wilmer uchodzi za postać „pośrednią” – z jednej strony wierną oficjalnemu nauczaniu Kościoła katolickiego, z drugiej otwartą na duszpasterskie towarzyszenie osobom LGBTIQ+.
Z zadowoleniem przyjął decyzję Watykanu dopuszczającą – pod określonymi warunkami – błogosławienie par jednopłciowych, określając ją jako „dobrą nowinę”. Jednocześnie podkreśla, że nie oznacza to zmiany doktryny Kościoła dotyczącej małżeństwa.
W diecezji Hildesheim rozwijane jest tzw. „duszpasterstwo na osoby queer”, obejmujące m.in. wsparcie przy błogosławieństwach osób transpłciowych czy podczas chrztów dzieci wychowywanych przez pary jednopłciowe. Wilmer popierał również teksty reformatorskie w ramach Droga Synodalna, w tym propozycje rewizji języka i podejścia do doktryny seksualnej. Wyrażał rozczarowanie, gdy część kluczowych dokumentów nie uzyskała wymaganej większości.
Wybór nowego przewodniczącego następuje w momencie głębokiego kryzysu niemieckiego Kościoła katolickiego. Organizacje takie jak Out in Church oraz Katolicki Komitet ds. LGBT wskazują na utratę zaufania po skandalach związanych z nadużyciami, powolne tempo reform, masowe wystąpienia wiernych z Kościoła oraz rosnącą polaryzację.
Odejście Bätzinga, który nie ubiegał się o reelekcję, uznano za poważny cios dla procesu reform. Był on postrzegany jako siła napędowa zmian, w tym działań na rzecz błogosławieństw par jednopłciowych i większej roli kobiet w Kościele.
Równocześnie rosną wpływy środowisk bardziej konserwatywnych, skupionych wokół arcybiskupa Kolonii, kardynała Rainer Maria Woelki.
Katolicki Komitet LGBT ostrzega przed „religijnym fundamentalizmem”, który – ich zdaniem – stoi w sprzeczności z Ewangelią i katolicką nauką społeczną.
Organizacje reformatorskie kierują do Wilmera jasne oczekiwanie: zdecydowana kontynuacja Drogi Synodalnej oraz realne wdrażanie przyjętych uchwał.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz