poniedziałek, 28 września 2020

Korony Równości 2020 rozdane – Wanda Traczyk – Stawska, Atlas Nienawiści, Agnieszka Dziemianowicz Bąk ...


Znamy już laureatki i laureatów drugiej edycji plebiscytu Kampanii Przeciw Homofobii – Korony Równości. Osobami, które zdaniem internautów i internautek biorących udział w głosowaniu, w roku 2020 dały nam nadzieję na wywalczenie w Polsce równych praw dla społeczności LGBTQI są: uczestniczka Powstania Warszawskiego Wanda Traczyk – Stawska, twórcy i twórczyni Atlasu Nienawiści, posłanka Agnieszka Dziemianowicz – Bąk, adw. Anna Błaszczak – Banasiak oraz redakcja OKO.Press. Nagrody specjalne trafiły w ręce byłego Rzecznika Praw Obywatelskich, Adama Bodnara oraz vlogera i twórcy internetowego, Krzysztofa Gonciarza.

Organizowany przez stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii od 2019 roku plebiscyt Korony Równości ma na celu wyróżnienie osób, które w mijającym roku w sposób szczególny zaangażowały się w walkę o równe prawa dla społeczności LGBTQI – lesbijek, gejów, osób biseksualnych, transpłciowych, queer i interpłciowych. Nominowanych było 15 osób i grup w 5 kategoriach: Zaangażowanie Społeczne, Równe Traktowanie, Życie Polityczne, Prawo i Media. O zwycięzcach i zwyciężczyniach plebiscytu zadecydowali internauci i internautki biorący udział w głosowaniu. I tak zgodnie z liczbą oddanych głosów zwyciężyli:


Wanda Traczyk – Stawska – kategoria Zaangażowanie społeczne - Mądry i donośny głos pokolenia ekstremalnie doświadczonego wojną. W wystąpieniach publicznych powstanka wielokrotnie wyraźnie sprzeciwiła się homofobii przypominając, że w Powstaniu Warszawskim walczono o godność i szacunek dla wszystkich.

Całe wystąpienie laureatki Korony Równości 2020 w kategorii Zaangażowanie społeczne, Wandy Traczyk – Stawskiej, które powinno być lekturą obowiązkową dla każdego.

Jestem zażenowana, ponieważ wiem, że są wśród nas ludzie, którzy daleko bardziej niż ja zasługują na nagrodę. A do nich zaliczałbym w pierwszym rzędzie pana Mariana Turskiego, a także moich kolegów i koleżanki z Szarych Szeregów.

My jesteśmy ludźmi, którzy mieli szczęście być dobrze wychowani przez społeczeństwo, które przez tyle lat było niewolne, a kiedy uzyskało wolność, potrafiło takich nauczycieli znaleźć dla tych, którzy się rodzili w wolnym już kraju, że tak nas wychowano.

To zasługa naszych nauczycieli, którzy mówili przed wojną, że są słowa parlamentarne i nieparlamentarne, że jest zachowanie parlamentarne i nieparlamentarne. A przede wszystkim uczyli nas, że wszyscy ludzie są wolni i wszyscy mają ludzką godność, która jest bezcennym skarbem każdego człowieka i nie wolno mu tego odebrać. Nikomu.

A na straży tego stoi prawo. A prawo jest zapisane w Konstytucji, a Konstytucja jest najwyższym prawem, bo prawem, które nazywa się… dla każdego człowieka, obywatela, który jest suwerenem, zbiorem praw obywatelskich. To wszystko, co robiliśmy w czasie powstania warszawskiego, było wynikiem tego, że odebrano nam przez ustrój faszystowski nasze ludzkie prawa.

Żyją nas już tylko resztki, ale wszyscy cierpimy, kiedy widzimy niesprawiedliwość wobec tych, którzy są inni. Najważniejszą sprawą jest to, żeby każdy z nas miał takie same prawa i takie same obowiązki.

I dlatego bardzo wam dziękuję, ale bardzo proszę, żebyście pamiętali, że to nie ja, to my, to pokolenie, oddawało życie za to, żebyśmy byli wolni, równi i żeby każdy człowiek, każdy w całym świecie miał swoją ludzką godność uszanowaną.

Najlepiej o tym powiedział, co się dzieje w tej chwili, Marian Turski: Z tych małych pierwszych znaków, że się wyklucza ze społeczeństwa, potem zrodził się ustrój, który zagroził całemu światu. I o tym pamiętajcie, bo my odchodzimy.


Twórcy i twórczyni Atlasu Nienawiści – kategoria Równe Traktowanie - Atlas Nienawiści to realizowana po godzinach inicjatywa Pauliny Pająk, Jakuba Gawrona, Pawła Prenety i Kamila Maczugi. Osoby, które stworzyły Atlas przypominają jak ważny dla osób LGBT jest ich dobrostan we własnych małych ojczyznach. Atlas jest stale aktualizowany i pokazuje ogromną skalę problemu stref „anty-LGBT”.


Agnieszka Dziemianowicz Bąk – kategoria Życie polityczne - Polityczka i posłanka Lewicy, która nie boi się walczyć o równość i sprawiedliwość w Sejmie i na ulicy. Prowadzi Biuro Interwencji Obywatelskich, które pomaga osobom LGBT. Można ją spotkać i usłyszeć na demonstracjach solidarnościowych. Zaangażowana w pomoc zatrzymanym po protestach w obronie Margot ze Stop Bzdurom.


adw. Anna Błaszczak – Banasia – kategoria Prawo - Szefowa do spraw równego traktowania w biurze Rzecznika Praw Obywatelskich. To ona stoi za przygotowywaniem skarg RPO wobec samorządowych uchwał anty-LGBT, które sprawiły, że sądy uznają “strefy wolne od LGBT” za niezgodne z Konstytucją i prawem.


Redakcja OKO.press – kategoria Media - OKO.Press od momentu założenia portalu w 2016 roku konsekwentnie dokumentuje życie społeczno-polityczne. Wnikliwie i z oddaniem analizuje wydarzenia dotyczące społeczności LGBT w Polsce. W lutym 2020 redakcja wysłała 52 “donosy” do unijnych partnerów polskich gmin i regionów, które przyjęły uchwałę, że są strefą „wolną od ideologii LGBT”.

W tegoroczny plebiscycie Kampania Przeciw Homofobii zdecydowała się przyznać dwie nagrody specjalne, które trafiły w ręce żegnającego się z urzędem Rzecznika Praw Obywatelskich Adama Bodnara oraz vlogera i twórcy internetowego, Krzysztofa Gonciarza:


Adam Bodnar – Nagroda specjalna - Człowiek instytucja. Osoba o niebywałej niezłomności ducha, solidarnie stająca po stronie tych, których prawa są łamane. Swoją postawą pokazał, że Rzecznik Praw Obywatelskich może, a nawet musi być blisko ludzi i ciągle wsłuchiwać się w głos społeczeństwa obywatelskiego. Przez cały okres trwania swojej kadencji niestrudzenie prowadził dialog z obywatelami i obywatelkami. Pokazywał, że prawa obywatelskie i prawa człowieka są nienegocjowalne, a ich obrona nie może być uzależniona od politycznych trendów czy nastrojów społecznych. Wytyczał nowe ścieżki i mimo ogromnej presji ze strony rządzących nie zrezygnował ze stawania po stronie osób LGBT, twardo broniąc ich praw. Stał się tym samym bastionem nadziei polskiej społeczności LGBT.


Krzysztof Gonciarz – Nagroda specjalna- Vloger i twórca internetowy, którego nie trzeba zapraszać i zachęcać do stawania w obronie prześladowanej mniejszości. Sam wychodzi z inicjatywą i nie boi się zabierać głosu przed swoją ponad milionową publicznością w sprawach, które mają znaczenie, m.in. nagrywając apel do prezydenta Dudy w reakcji na homofobiczne wystąpienie głowy naszego państwa, czy wypowiadając się na temat wydarzeń po Marszu Równości w Białymstoku. Gonciarz wie, jak wykorzystać swój wpływ do tego, by sprzeciwiać się mowie nienawiści. Nie pozostaje obojętny wobec bieżących wydarzeń w kraju wiedząc, że teraz liczy się każdy, nawet niewielki gest. A przede wszystkim pokazuje, że w każdym formacie działań, także tych komediowych, można znaleźć przestrzeń na to, by powiedzieć nie agresji, ignorancji i homofobii. W tym roku Krzysztof Gonciarz zaprotestował przeciw homofobii wyjeżdżając na ulice Warszawy ciężarówką, będącą satyryczną odpowiedzią na obrzydliwe homofobusy, które regularnie pojawiają się w polskich miastach. Zrobił coś, na co wiele osób od dawna miało dużą ochotę.

Zdjęcia Emilia Oksentowicz/kolekty.kolektyw

Vlogerowe wieści: Piotr Grabarczyk, Stonewall TV, Jej Perfekcyjność, Hania Es, Gay in the Life, Sylwia Chutnik, Power Girls ...


Piotr Grabarczyk rozmowa z Natalią Kukulską, cyklu #zorientowani - tym razem zainspirowany seansem filmu dokumentalnego "The Social Dilemma" o tym jak społeczność LGBT+ znajduje w sieci i w social mediach przestrzeń, w której może być sobą i czuć się bezpiecznie. Na koniec gejowska dzielnica w Barcelonie czyli L'exaimple!


Kolejny odcinek Stonewall TV - Przyszedł w końcu czas zająć się jednym z najmniej przyjemnych tematów związanych z seksem. Choroba przenoszona drogą płciową może się przydarzyć każdej osobie, wystarczy jeden ryzykowny kontakt seksualny! Przez te mało kuszące zagadnienia przeprowadzi nas dr Tomasz Rojewski z Poznańskiego Centrum PrEP.


Power Girls od Agnieszki Skrzeczkowskiej i Karoliny Brzuszczyńskiej.


Mariusz Kozak - Lucas Adelon Rembas - rozmowa w ramach akcji „tolerancja jest kozak”


Transbros - polski vlog na temat transpłciowości


Jej Perfekcyjność: Cam-girl Kitty Tease: Rodzina wie, że rozbieram się na kamerce i to jest ok. Lola Eyeonyou Potocki: RuPaul musi dopuścić biologiczne kobiety do programu. Zuzanna Dobrowolska: Moja walka o tranzycję przed sądem trwa już wiele lat.


Jestem sobą o byciu sobą


Hania Es: Rozwód rodziców jest trudnym wydarzeniem i dla pary, i dla dziecka. Jak takie wydarzenie wpływa na dziecko? Co rodzice mogą zrobić, by ułatwić dziecku przejście przez tę sytuację?


Sylwia Chutnik: Jedna minuta, a tyle dobra: synagoga, krew, papież, tęcza, konewka. W tle oczywiście polska martyrologia.

Plus wywiad dla TVN24: Aby przewietrzyć Polskę i społeczeństwo, trzeba mówić o własnym doświadczeniu – mówi pisarka Sylwia Chutnik i poddaje się gradobiciu pytań. Odpowiada również na te, które doprowadzają ją do białej gorączki.


A Gay in the Life to nowy kanał LGBTQ prowadzony przez parę gejów Garrett Clayton i Blake Knight.


Tom Daley vlog


Tęczowa rodzina - Matt Dallas i Blue Hamilton


Vloger Bradley Birkholz


McHusbands - dwóch tatusiów


Dwie mamy - Team2Moms


Husband and Husband


Davey Wavey vlog


Tommy i Peter


Vlog dwóch ojców - PJ i Thomas


ItsJustNick


James Charles vlog


Vloger Tyler Oakley


Vloger Alex Gede


List otwarty ambasadorów w Polsce. Mosbacher: prawa człowieka nie są ideologią - są uniwersalne


List otwarty ambasadorów Albanii, Argentyny, Australii, Austrii, Belgii, Chorwacji, Cypru, Czarnogóry, Czech, Danii, Dominikany, Finlandii, Francji, Grecji, Hiszpanii, Holandii, Indii, Irlandii, Islandii, Izraela, Japonii, Kanady, Litwy, Luksemburga, Łotwy, Macedonii Północnej, Malty, Meksyku, Niemiec, Norwegii, Nowej Zelandii, Portugalii, Republiki Południowej Afryki, San Marino, Serbii, Słowenii, Stanów Zjednoczonych Ameryki, Szwajcarii, Szwecji, Ukrainy, Wenezueli, Wielkiej Brytanii, Włoch, a także Przedstawiciela Generalnego Rządu Flandrii i Delegata Generalnego Rządów Walonii-Brukseli oraz reprezentantów Przedstawicielstwa Komisji Europejskiej i Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców w Polsce, Dyrektora Biura Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka OBWE, Dyrektor Biura Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji oraz Sekretarza Generalnego Wspólnoty Demokracji. Sporządzanie niniejszego listu koordynowała Ambasada Królestwa Belgii w Polsce.

Pomimo odwołania tegorocznej Warszawskiej Parady Równości, która ze względu na uwarunkowania epidemiologiczne nie mogła odbyć się w przewidzianym terminie, chcemy wyrazić nasze poparcie dla starań o uświadamianie opinii publicznej w kwestii problemów, jakie dotykają społeczność gejów, lesbijek, osób biseksualnych, transpłciowych i interpłciowych (LGBTI) oraz innych mniejszości w Polsce stojących przed podobnymi wyzwaniami. Chcemy także wyrazić uznanie dla podobnych starań podejmowanych w innych miastach Polski – w Białymstoku, Bydgoszczy, Częstochowie, Gdańsku, Gnieźnie, Katowicach, Kielcach, Koninie, Koszalinie, Krakowie, Lublinie, Łodzi, Olsztynie, Opolu, Poznaniu, Rzeszowie, Szczecinie, Toruniu, Wrocławiu i Zielonej Górze.

Uznajemy przyrodzoną i niezbywalną godność każdej jednostki, zgodnie z treścią Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka. Szacunek dla tych fundamentalnych praw, zawartych w zobowiązaniach OBWE oraz obowiązkach i standardach Rady Europy i Unii Europejskiej, jako wspólnot praw i wartości, zobowiązuje rządy do ochrony wszystkich swoich obywateli przed przemocą i dyskryminacją oraz do zapewnienia im równych szans. Aby to umożliwić, a w szczególności aby bronić społeczności wymagających ochrony przed słownymi i fizycznymi atakami oraz mową nienawiści, musimy wspólnie pracować na rzecz niedyskryminacji, tolerancji i wzajemnej akceptacji. Dotyczy to szczególnie sfer takich jak edukacja, zdrowie, kwestie społeczne, obywatelstwo, administracja publiczna oraz uzyskiwanie oficjalnych dokumentów. Wyrażamy uznanie dla ciężkiej pracy społeczności LGBTI i innych społeczności w Polsce i na całym świecie, jak również dla pracy wszystkich ludzi, których celem jest zapewnienie przestrzegania praw osób LGBTI oraz innych osób stojących przed podobnymi wyzwaniami, a także zapobieganie dyskryminacji, w szczególności tej motywowanej orientacją seksualną czy tożsamością płciową. Prawa człowieka są uniwersalne i wszyscy, w tym osoby LGBTI, mają prawo w pełni z nich korzystać. Jest to kwestia, którą wszyscy powinni wspierać.

J.E. Shpresa Kureta, Ambasador Republiki Albanii

J.E. Ana María Ramírez, Ambasador Republiki Argentyny

J.E. Lloyd David Hargreave Brodrick, Ambasador Australii

J.E. Werner Almhofer, Ambasador Austrii

J.E. Luc Jacobs, Ambasador Królestwa Belgii

J.E. Tomislav Vidošević, Ambasador Republiki Chorwacji

J.E. Petros Kestoras, Ambasador Republiki Cypryjskiej

J.E. Budimir Šegrt, Ambasador Czarnogóry

J.E. Ivan Jestřáb, Ambasador Republiki Czeskiej

J.E. Ole Toft, Ambasador Danii

J.E. Aníbal de Castro, Ambasador Republiki Dominikany

J.E. Juha Ottman, Ambasador Finlandii

J.E. Frédéric Billet, Ambasador Francji

J.E. Michael-Efstratios C. Daratzikis, Ambasador Republiki Grecji

J.E. Francisco Javier Sanabria Valderrama, Ambasador Hiszpanii

J.E. Daphne Bergsma, Ambasador Królestwa Niderlandów

J.E. Tsewang Namgyal, Ambasador Indii

J.E. Emer O’Connell, Ambasador Irlandii

J.E. María Erla Marelsdóttir, Ambasador Islandii

J.E. Alexander Ben-Zvi, Ambasador Izraela

J.E. Tsukasa Kawada, Ambasador Japonii

J.E. Leslie Scanlon, Ambasador Kanady

J.E. Eduardas Borisovas, Ambasador Republiki Litewskiej

J.E. Paul Schmit, Ambasador Wielkiego Księstwa Luksemburga

J.E. Edgars Bondars, Ambasador Łotwy

J.E. Vasil Panovski, Ambasador Macedonii Północnej

J.E. John Paul Grech, Ambasador Malty

J.E. Alejandro Negrín, Ambasador Meksyku

J.E. Arndt Freytag von Loringhoven, Ambasador Niemiec

J.E. Anders Eide, Ambasador Królestwa Norwegii

J.E. Mary Thurston, Ambasador Nowej Zelandii

J.E. Luís Manuel Ribeiro Cabaço, Ambasador Portugalii

Daniel Stemmer, Chargė D’ Affaires a.i., Ambasada Republiki Południowej Afryki

J.E. Dario Galassi, Ambasador San Marino

J.E. Nikola Zurovac, Ambasador Republiki Serbii

J.E. Božena Forštnarič Boroje, Ambasador Słowenii

J.E. Georgette Mosbacher, Ambasador Stanów Zjednoczonych Ameryki

J.E. Jürg Burri, Ambasador Szwajcarii

J.E. Stefan Gullgren, Ambasador Szwecji

J.E. Andrii Deshchytsia, Ambasador Ukrainy

J.E. Luis Gómez Urdaneta, Ambasador Boliwariańskiej Republiki Wenezueli

J.E. Anna Clunes, Ambasador Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

J.E. Aldo Amati, Ambasador Włoch

Dries Willems, Przedstawiciel Generalny Rządu Flandrii

Anne Defourny, Koordynatorka Delegatu Generalnego Rządów Walonii-Brukseli

Katarzyna Gardapkhadze, Pierwsza Zastępczyni Dyrektora ODIHR – Biura Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka OBWE

Marek Prawda, Dyrektor Przedstawicielstwa Komisji Europejskiej w Polsce

Christine Goyer, Przedstawiciel Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców w Polsce

Thomas E. Garrett, Sekretarz Generalny Wspólnoty Demokracji

Hanna Dobrzyńska, Dyrektor Biura Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji (IOM)




Ambasadorzy kilkudziesięciu krajów w Polsce napisali list w obronie społeczności LGBT w Polsce. - Tu jest daleko idące nieporozumienie, wynikające albo z braku informacji, albo z powodów ideologicznych - komentował w TOK FM wiceminister aktywów państwowych Artur Soboń.

Politycy PiS odpowiadają na list 50 ambasadorów, wspierający społeczność LGBT w Polsce. Szef KPRM Michał Dworczyk stwierdził, że podpisanie się pod listem miało "charakter ideologiczno-politycznego eventu". Z kolei Joachim Brudziński w odpowiedzi pisze o "zamykanych w więzieniach działaczach pro-life".'

- To nie jest list skierowany do rządu, tylko list otwarty, a podpisanie się pod nim ma charakter pewnego ideologiczno-politycznego eventu, a nie formalnego wystąpienia tych dyplomatów - powiedział na antenie RMF FM Michał Dworczyk, szef kancelarii premiera. Jak stwierdził, teza, że "osoby, które reprezentują środowisko LGBT mają jakieś kłopoty, to jest po prostu teza nieprawdziwa". - Pod tezą, że wszyscy jesteśmy równi wobec prawa niezależnie od płci, wyznawanej religii, narodowości, etc. przecież podpisze się każdy - powiedział.

W serii wpisów do listu 50 ambasadorów, dotyczącego sytuacji osób LGBT, odniósł się europoseł Joachim Brudziński.

"My w Polsce również się zgadzamy. Dlatego z nadzieją czekamy na kolejny list, tym razem w obronie mordowanych chrześcijan, zamykanych w więzieniach działaczy pro-life, wyrzucanych z pracy i prześladowanych ludzi, cytujących Biblię, ludzi poddawanych wbrew swej woli eutanazji" - napisał Brudziński.

W kolejnych tweetach polityk pisał m.in. o rzekomym zmuszaniu do oddawania sierot parom jednopłciowym, wyrzucaniu z pracy za łańcuszek z krzyżykiem, czy "chuliganerii atakującej na ulicach działaczy pro-life".

"Czy ktoś przypomni ambasadorom 41 art. Konwencji Wiedeńskiej z 1961. Konwencja zakazuje dyplomatom ingerowania w wewnętrzne życie polityczne w kraju urzędowania" - skomentował z kolei Witold Waszczykowski, były szef MSZ, obecnie deputowany do Parlamentu Europejskiego - gazeta.pl
Trochę dla mnie obłuda Ambasador USA jak wiemy w jej kraju Trump i jego ludzie odbierają prawa osobom LGBT, jak nominacja do sądu najwyższego USA kandydatka jest przeciwko LGBT. Największa organizacja LGBT w USA - Human Rights Campaign na temat prawdziwej twarzy Trumpa.

Czy przykład 57 krajów - w tym Arabia Saudyjska i Polska - podpisało się pod amerykański projekt w ONZ dotyczące wolności religijnej żeby mogli legalnie dyskryminować osoby LGBT.



niedziela, 27 września 2020

Sergiusz i Bakchus, nie oficjalnie pierwsza para gejów przed naszą erą


Sergiusz i Bakchus, Sergius i Bacchus, cs. Muczeniki Siergij Rimljanin i Wakch Rimljanin (zm. 6 października ok. 290-303) - żołnierze rzymscy znad Eufratu w armii Galeriusza, męczennicy chrześcijańscy, święci Kościoła katolickiego i prawosławnego, czczeni przez Apostolski Kościół Ormiański, koptyjski i syryjski Kościół Ortodoksyjny.

Obaj byli chrześcijanami. Straceni zostali za wiarę w czasach panowania Maksymiana lub Maksymina Dai. Bakchus został zamęczony w Barbalissus nad Eufratem, Sergiusz, zabrany przez rządcę Antiocha do Syrii, ścięty mieczem.

Obaj męczennicy byli popularnymi świętymi starożytnego Wschodu. Ich groby miał widzieć Anonim z Piacenzy.

Św. Bakchus jest patronem Loceri i Bolotany na Sardynii, zaś św. Bakchus Triestu.
Obaj patronują służbom wojskowym.

Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest za Martyrologium Rzymskim 7 października.

Kościoły wschodnie, z uwagi na liturgię według kalendarza juliańskiego, wspominają męczenników 7/20 października[a], tj. 20 października według kalendarza gregoriańskiego.

Kościół koptyjski, z uwagi na własny kalendarz, wspomina 4 dnia Paopi (1 października) według kalendarza juliańskiego.

Sergiusza pochowano w miejscu, które później nazwano Sergiopolis (dzisiejsza Resafa). Z czasem stało się ono jednym z największych ośrodków pielgrzymkowych. Obu świętym (szczególnie Sergiuszowi) poświęcono wiele świątyń.


Święci Sergiusz i Bakchus, byli Rzymskimi żołnierzami stacjonowali w Armenii, którzy byli głęboko przywiązani do siebie. Ich historia ślubów i męczeństwa. Ikona wykona przez franciszkanina Roberta Lentz.

Według naukowca Boswella święci Sergiusz i Bacchus żyjący w IV w. mogli być zjednoczeni przez adelphopoiesis

Adelphopoiesis to znaczy braterstwo duchowe lub duchowa adopcja, usankcjonowany prawnie i obrzędowo związek między osobami tej samej płci w Kościele prawosławnym. Sytuacja historyczna adelphopoiesis nie jest całkowicie wyjaśniona. Była ona przedmiotem badań takich naukowców jak np John Boswell i William N. Eskridge. Boswell przebadał 62 greckie i słowiańskie dokumenty opisujące ceremonię zawiązywania braterstwa, które miały miejsce w zakonnych instytucjach kościoła katolickiego i prawosławnego w okresie V-XV wieku, głównie w Grecji i w krajach bałkańskich. Na tej podstawie wysunął hipotezę, że adelphopoiesis było pewnego rodzaju homoseksualnego małżeństwa. O ile fakty prezentowane przez Boswella nie budzą zastrzeżeń, to ich interpretacja, co do charakteru tych związków, nie w pełni przekonuje wielu historyków i teologów.

grafika Anthony Gayton 
Badania zostały zakwestionowane przez wielu historyków na temat seksualności święty. Niezależnie od tego, w wyniku prac Boswella, Sergiusz i Bakchus stały się powszechnie czczona w gejowskiej społeczności katolickiej. W 1994 roku od Franciszkanina Roberta Lentza ikona przestawiona Sergiuszem i Bachusem, często pojawiła się na parada Gay Pride.

Według wczesnych rękopisów, Bacchus ukazał Sergiusza, w noc przed śmiercią, jako anioł. Namawiał Sergiusza żeby nie podawał się, ponieważ zostanie połączeni w niebie jako kochankowie. Jego oświadczenie jest wyjątkowa w historii męczenników. Zazwyczaj nagroda jest zjednoczenie z Bogiem, a nie z kochankiem. W ciągu następnych dni Sergiusz był torturowany i w końcu ścięty.

Kościół rzymskokatolicki Sergiusza i Bachusa wyrzucił ich z kalendarza liturgicznego w 1969 roku - w tym samym roku, co były zamieszki w Stonewall w Nowym Jorku. Podobno ze względu na brak dowodów historycznych, ale niektórzy widzą jako działanie anty-gejowskiej. Sergiusza i Bachusa nadal popularne świętych chrześcijan nie który kościołach bliskiego wschodu, teraz też wśród LGBT chrześcijan i ich sojuszników.

Źródło Jesus in love/wikipedia/io9)

My, rodzice piszę do przewodniczącej Ursula von der Leyen




Stowarzyszanie My, rodzice:

Szanowna Pani Przewodnicząca Ursula von der Leyen

W imieniu rodziców osób LGBTQIA w Polsce dziękujemy za reakcję Unii Europejskiej na homofobiczną mowę, zachowania i procedury prawne polskich władz. Od kliku lat prawicowa partia Prawo i Sprawiedliwość przygotowuje grunt dla homofobicznych działań w świadomości społecznej, budując figurę wroga ze społeczności LGBT. Nasze dzieci, ich żony i mężowie, partnerki i partnerzy wykorzystywane są jako modelowa grupa, która ma zniszczyć naród polski.

Rozumiemy mechanizmy, które rządzą kampaniami wyborczymi. Wiemy, że są bezwzględne i wykorzystują najniższe instynkty i pobudki działania. Odwołują się do emocji, których zgodnie z zamiarem spin doktorów mamy nie kontrolować. Jak widać w państwach europejskich, na progu trzeciej dekady XXI wieku można wygrać wybory nienawidząc kilku milionów swoich obywateli.
Ci obywatele i te obywatelki to nasze dzieci, które codziennie doświadczają dyskryminacji i ograniczenia praw. Wiele lat wydawało się, nam rodzicom, że możemy tylko im towarzyszyć w działaniach aktywistycznych, budować ruch sojuszniczy i wspierać we wszystkich dobrych i złych chwilach.

Teraz boimy się o ich fizyczne istnienie. W serwisach informacyjnych widzimy nasze dzieci poniewierane, bite i zatrzymywane przez policję. Takie zachowanie przedstawicieli władzy ośmiela innych do agresywnych działań.

Czujemy się bezradni. Aresztowana została aktywistka, a ludzie o jawnie głoszonych faszystowskich poglądach pozostają bezkarni.

Akcja rodzi reakcję. Obrażanie, akty przemocy fizycznej i prawnej rodzą gniew. Rodzą gniew i strach. Ta sytuacja będzie eskalować. Wkrótce pojawią się nowa przemoc. To się rozwija w bardzo groźnym kierunku.

Część naszych dzieci to dorośli ludzi mogą zdecydować, gdzie żyją, choć nikt nie ma prawa pozbawiać ich ojczyzny i kontaktów z rodziną. Ale część dzieci chodzi jeszcze do szkoły, która jest agendą państwa i realizuje homofobiczną, narodową wizję społeczeństwa. Wkrótce polscy nauczyciele nie będą w stanie przeciwstawić się narzuconej przez władzę wizji edukacji.

Zmiana świadomości wymaga lat pracy. Polska szkoła już została zamknięta na różnorodność. Możliwości oddziaływania na innych, dorosłych ludzi są coraz bardziej ograniczone, choćby poprzez odmawianie finansowania.

Z niewiedzy, konformizmu i strachu zaczniemy oswajać zło i przemoc.

Szanowna Pani Przewodnicząca, my jesteśmy w Europie. Jesteśmy członkiem Unii Europejskiej. Należy nam się ochrona przed naszymi homofobicznymi rodakami.

Dziękujemy za skierowanie jasnego stanowiska do polskiego rządu w sprawie łamania praw naszych dzieci.

My Rodzice – matki, ojcowie i sojusznicy osób LGBT w Polsce

Słowo Boże na niedziele - skutki katolickich terapii leczenia z homoseksualizmu



W tym tekście słowo "przerażony" - odmienione przez przypadki - padnie dziewięć razy. Za każdym razem z ust ludzi, których Kościół próbował swoimi sposobami wyleczyć z homoseksualizmu, wbrew stanowisku autorytetów medycznych, które już w ubiegłym stuleciu skreśliły homoseksualizm z listy chorób. A próby "leczenia" nazywają nie tylko nieskutecznymi, ale przede wszystkim szkodliwymi (...)

Homoseksualizm, mówiła wtedy Rafałowi siostra zakonna, to choroba. Uleczyć ją miały modlitwa, czytanie Pisma Świętego i terapia, na którą miał się zgłosić do zaprzyjaźnionej pani psycholog. Przyjmowała w soboty, "bo to dzień maryjny i Maryja na pewno ochroni wszystkie dzieci przed złem i szatanem". I właśnie w sobotę przyjęła czternastoletniego Rafała: - To była taka smutna pani za biurkiem. Chwilę ze mną porozmawiała i wyciągnęła wnioski, że moja mama związała się z alkoholikiem, który od nas odszedł, dlatego brakuje mi miłości i wzoru ojca, stąd mój homoseksualizm (...)

Jakub Kwieciński pamięta dobrze, że chodziło o książkę, którą jego kolega musiał oddać do biblioteki. Zapytał, czy może Jakub nie ma ochoty pójść razem z nim. (...) Pamięta, że kiedy wszedł z powrotem na Krakowskie Przedmieście, był wściekły. Kumpla nigdzie nie było. - Czułem się, jakby ktoś napluł na najważniejsze wartości w moim życiu, zdeptał wszystko, co było moją ostoją, bezpieczeństwem, całym moim życiem - mówi Jakub (...) - TVN24.

Duży Format - Spotkanie wokół reportaży Pawła Piotra Reszki o skutkach katolickich terapii homoseksualizmu.


Katedra Hope



Parafia Ewangelicka Opatrzności Bożej we Wrocławiu - dziś na temat zagrożeń straszenie innymi uchodźcami, LGBT.


Kościół Ewangelicko-Augsburskiego św. Marcina w Krakowie


Luteranie w Łodzi - 16. Niedziela po Trójcy Świętej


Nabożeństwo z kościoła ewangelicko-augsburskiego Świętej Trójcy w Warszawie


Parafia Ewangelicko-Reformowana w Warszawie



Codziennik biblijny


Reformowany Kościół Katolicki - Liturgia Eucharystii


First Church in Marlborough Congregational - Kazimierz Bem


Parafia św Stanisława Kostki w Saint Louis


Middle Church


Metropolitan Community Church w Toronto


Douglas United Church of Christ


Metropolitan Community Church - Los Angeles


Metropolitan Community Church of Washington DC


Christ Church Cathedral Vancouver


sobota, 26 września 2020

Wieści LGBT: Mural LGBT ponownie zniszczony. Badania dotyczące tęczowy rodzin. Szefowa KE o prawa LGBT w Unii ...




Mural aktywistów LGBT pod Trasą Zamkową w Szczecinie znowu nie przetrwał. Został zamalowany. To już kolejny raz, kiedy mural pod Trasą Zamkową został zniszczony.

Odmalowany mural miał zostać odsłonięty w sobotę o godz. 13, pierwszego dnia 11. LGBT Film Festival 2020 organizowanego przez TRAFO. Mural był poświęcony miłości Jarosława Iwaszkiewicza i Jerzego Błeszyńskiego. Na festiwal przyjedzie prawnuczka Iwaszkiewicza - Gs24.pl.

Pinksixty News wiadomości LGBT - Donald Trump został pozwany przez swoją lesbijską siostrzenicę Mary L. Trump za rzekomy spisek mający na celu oszukanie dotyczące spadku tak żeby nic nie dostała.

Pakiet w wysokości 120000 USD rocznie zapewni finansowanie Youth Pride Network (YPN), młodzieżowej grupy wspierającej osoby LGBTI założonej w 2017 roku z Australii.

Dziewięć na dziesięć (90%) osób w Wielkiej Brytanii twierdzi, doświadczyło uczuć biseksualnych lub dwuznacznych, a 80% twierdzi, że działało w jakiejś innej formie, według nowego badania przeprowadzonego przez Ann Summers.

Heteroseksualny frontman Village People Victor Willis, że kultowa piosenka „YMCA” nie jest o seksie gejowskim, ostrzega, że zamierza pozwać każdego, kto zasugeruje inaczej.

NewFest ogłosili program 32. Festiwalu Filmowego LGBTQ w Nowym Jorku, w ramach którego premiery odbędą się wirtualne wydarzenia i pokazy drive-in.


- Dyskryminacja na postawie orientacji seksualnej nie może mieć miejsca w Unii Europejskiej. Będę przeciwko niej działać, w tym również przez zawieszanie środków unijnych - zapowiedziała przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen. - Pracujemy właśnie nad strategią równości LGBTQI. Zaprezentuję ją wkrótce - zapowiedziała.

 Marco zapytał: "Jak długo jeszcze można tolerować brak poszanowania dla osób LGBT przez kraje UE, takie jak Polska i Węgry?".

 Każda osoba w Europie powinna móc być, tym kim chce, i kochać kogo chce we wszystkich krajach europejskich. Dyskryminacja na podstawie orientacji seksualnej nie może mieć miejsca w UE. Zawsze gdy jest to w mojej mocy, będę przeciwko niej działać, w tym przez zawieszanie dystrybucji funduszy i kierowanie spraw przeciwko rządom do sądu - podkreśliła w nagraniu von der Leyen.

Powtórzyła, że będzie naciskać na wzajemne uznawanie związków rodzinnych w UE, bo - jak mówiła - "jeśli jesteś rodzicem w jednym kraju, jesteś rodzicem w każdym kraju". - Marco, możesz na mnie liczyć, jeśli chodzi o promocję unii równości. Pracujemy właśnie nad strategią równości LGBTQI. Zaprezentuję ją wkrótce - zapowiedziała - onet.pl.


Gay USA wieści LGBT od Free Speech TV - Najstarszy program LGBT w sieci kablowej amerykańskiej pierwszy raz nadawano 1985.



 Około 114 000 par osób tej samej płci wychowuje dzieci w Stanach Zjednoczonych. Rodzice tej samej płci są siedmiokrotnie bardziej skłonni do adopcji dzieci niż rodzice heteroseksualni.

Psychologowie z University of Kentucky obserwowali blisko 100 rodzin adopcyjnych. Nie stwierdzili wielu różnic w funkcjonowaniu rodziny między rodzicami tej samej płci a heteroseksualnymi rodzicami dzieci adoptowanych.

Inne niedawne badanie wykazało, że dzieci wychowywane przez pary tej samej płci miały wyższe wyniki w testach w szkole i były o około siedem procent bardziej skłonne do ukończenia szkoły średniej niż dzieci wychowywane przez pary różnej płci.


Para tej samej płci Jamie i Tom oraz ich synowie dzielą się swoją historią i zachęcają innych do rozważenia adopcji.


Kwarantanną z powodu koronawirusa objęte są 137 023 osoby - podało Ministerstwo Zdrowia. Oznacza to, że w ciągu doby liczba ta wzrosła o prawie 12 tysięcy osób. To największa liczba osób na kwarantannie od 17 kwietnia. W piątek poinformowano również o najwyższym dobowym przyroście liczby zakażonych od początku epidemii w Polsce - TVN24.

"Onet Rano." gościem Tomasza Sekielskiego był Łukasz Durajski, lekarz, ekspert WHO. Durajski o maseczkach: To, że komuś nie wygodnie to żaden argument


Q News Tonight



Democracy Now! wiadomości w perspektywy lewicowe


Co dzieje z GW homofobiczny tekst o wolny stref od LGBT



Co do zasady nie komentuje tekstów prawicowej szczujni. Są manipulatywne, nierzetelne, bez researchu i pisane pod tezę. Niestety taki obrzydliwy tekst pojawił się dzisiaj na stronach internetowych Wyborczej...

Tekst zmanipulowany i kłamliwy, dokonujący analizy Samorządowych Kart Praw Rodzin, choć to nie one są głównym problemem i nie na nich opiera się moja akcja ze znakiem - to jest taktyka rodem z prawckiej szczujni, która pisze o prorodzinnych uchwałach, zapominając o tych drugich wprost anty-LGBT. O tych jest trochę na sam koniec tekstu. Jednym słowem stref nie ma, aktywiści oszukują. Do tego zdjęcie przyozdobione moim uściskiem ręki z Czarnkiem. Wszystko polane w sosie objawionej prawdy bez słowa o wyrokach sądów, bez słowa o ocenie uchwał dokonanej przez RPO Adam Bodnar i jego skargach, za to z kłamstwami, że Staszewski robi zdjęcia tam gdzie przyjęto SKPR, choć akurat tam zdjęć nie robię. Czytając miałem wrażenie, że czytam dorzeczy, a to wyborcza... kto to puścił??

Nie będę domagał się sprostowania, bo ten tekst jest cały zakłamany. Dzisiaj widzę się z prawnikami, aby rozważyć możliwe kroki prawne.



Ponieważ Gazeta Wyborcza usunęła ze strony tekst newslettera autorstwa Piotra Głuchowskiego, który dzisiaj wysłała do swoich odbiorców, to wklejam Wam moją odpowiedź na niego, którą wysłałem naczelnym gazety. Chowanie głowy w piasek poprzez usuwanie tekstów nie sprawia, że one znikają, a ja po publikacjach Gadomskiego, Naszkowskiej czy Głuchowskiego mam spore wątpliwości czy "im nie jest wszystko jedno" i czy ktoś w ogóle odpowiada za treści w "GW" publikowane.

---

“W Polsce nie ma "stref wolnych od LGBT"” dowiódł w dziennikarskim śledztwie Piotr Głuchowski. Są Karty Rodziny, są uchwały sprzeciwiające się edukacji seksualnej, ale strefy to wymysł działacza, Barta Staszewskiego, który szkodzi tym samym wizerunkowi Polski na międzynarodowej arenie. Cały świat się dał nabrać na manipulację, na szczęście mamy Głuchowskiego.

Wysyłam przyjacielowi, dziennikarzowi „Gazety” link do artykułu Głuchowskiego. Piszę, że to manipulacja, niezrozumienie czym jest dyskryminacja i tak dalej. – Szkoda słów, brzmi odpowiedź.

Też od pewnego czasu wydaje mi się, że „Gazecie Wyborczej” zwyczajnie szkoda słów, bo dziennik dołączający do swoich wydań tęczową flagę i jednocześnie publikujący tego rodzaju paszkwile jak Gadomskiego czy Głuchowskiego pokazuje, że jest fałszywym sojusznikiem i instrumentalizuje wsparcie osób LGBTQ.

Pisze Głuchowski, że „strefy wolne od LGBT” to „obszary, na których nie mogliby mieszkać albo przebywać geje i inne osoby nieheteronormatywne”. To oczywiście prawda, ponieważ jeszcze i na szczęście tego rodzaju działania nie są podejmowane, tylko że kto – poza samym Głuchowskim – rozumie „strefy wolne od LGBT” jako „obszary”, na których osoby nieheteronormatywne nie mogłyby mieszkać? Autorzy happeningu i akcji informującej o gminach czy powiatach przyjmujących uchwały deklarujące wolność od “ideologii LGBT” piszą wyraźnie na swojej stronie internetowej: „Strefa wolna od ideologii LGBT lub strefą anty-LGBT nazywamy miejscowość (gminę, powiat, województwo) w Polsce objętą uchwałą deklarującą, że jest to teren wolny od tzw. „ideologii LGBT” lub podobną”. Gdyby Głuchowski przyjrzał się Atlas Nienawiści, internetowej inicjatywie dokumentującej homofobiczne uchwały jednostek samorządowych, odkryłby, że na przykład Rada Gminy Mełgiew pisze: „Nie pozwolimy wywierać administracyjnej presji na rzecz stosowania poprawności politycznej (słusznie zwanej niekiedy po prostu homopropagandą) w wybranych zawodach”. Dalej jest o rocznicy Chrztu Polski, odzyskaniu niepodległości i samorządności.

Wprowadzanie do oficjalnych dokumentów terminologii takiej jak „homopropaganda” to plucie w twarz wszystkim, nie tylko nieheteronormatywnym mieszkańcom gminy Mełgiew. To plucie w twarz rodzicom, którzy wychowują swoje dzieci w atmosferze samoakceptacji, nauczycielkom, które uczą dzieci, że mogą być w przyszłości kim zechcą - na przykład szczęśliwymi rodzicami w zwiazku nieheteronormatywnym.

Niezwykłą naiwnością jest twierdzenie, że „wymiar Karty jest jedynie symboliczny”. Czy Piotr Głuchowski słyszał kiedyś o pojęciu „przemocy symbolicznej”? Najwyraźniej nie, bo jako uprzywilejowany heteroseksualny mężczyzna nie jest w stanie wyjść poza swoje przywileje i choćby spróbować zobaczyć świat oczami dyskryminowanej mniejszości. Panie Głuchowski, żyjemy w świecie symboli i to właśnie symbolem – tęczową flagą - posługiwaliście się jako „Gazeta Wyborcza”. Wlaśnie wtedy myślałem – „ma to wymiar symboliczny” i było dla mnie ważne. Dzisiaj dowiaduję się, że jednak symbole dla dziennikarzy „Gazety Wyborczej” znaczą niewiele, a już na pewno nie tyle, by z ich powodu robić międzynarodowy raban.

Głuchowski oceniając Samorządową Kartę Praw Rodziny pisze, że „gminy, powiaty i regiony deklarują wsparcie tego wszystkiego, co służy rodzinie, oraz niewspieranie tego, co jej szkodzi”. Pojęcie rodziny, którym posługuje się Karta, jak i Konstytucja ma już swoje lata i w ostatnich dziesięcioleciach uległo wyraźnym przekształceniom. Uporczywe wracanie do przebrzmiałych definicji pokazuje, że nie tylko radni z różnych gmin, ale i dziennikarze „Gazety Wyborczej” z aktualną wiedzą naukową się nie zetknęli, lub ją negują. Ale czego się spodziewać po osobach, które negują zalecenia WHO w kwestii edukacji seksualnej. Czekam aż „Gazeta” zacznie negować pandemię koronawirusa – bo o niej też WHO mówi. Pisze Głuchowski w obronie konstytucyjnego zapisu i małżeństwie jako związku osób dwóch różnych płci (wątpliwego z resztą w swym logicznym wywodzie): „A zatem: KonsTYtucJA!”. No i? Co tym samym udowodnił dziennikarz? Że skoro coś jest zapisane w konstytucji to jest prawdą objawiona, która nie podlega zmianie? Otóż każda konstytucja i każdy akt normatywny może podlegać społecznej debacie i zmianom. „My, Naród Polski - wszyscy obywatele Rzeczypospolitej”, to też my – osoby nieheteronormatywne, które protestują przeciwko dyskryminacji – także symbolicznej – i to też my mamy prawo domagać się jej zmiany. Niczego pan nie udowodnił tym wykrzyknieniem, może poza własną ignorancją. Pisze Głuchowski manipulując retorycznie: „Przyznacie, że daleko stąd do „strefy wolnej od gejów”. A jednak Europa i USA wyraziły w ostatnich dniach ostre zaniepokojenie polskimi Kartami”. Otóż nie – zaniepokojenie Kartami i uchwałami polskich gmin wyraziły też polskie sądy, uchylające uchwały przeciwne “ideologii LGBT” jako niezgodne z zasadą równego traktowania i – właśnie – Konstytucją.

Porażająca jest wręcz ignorancja dziennikarza „Gazety Wyborczej”, który wprost przyznaje, że korzysta z Wikipedii, by dowiedzieć się o działaniach Barta Staszewskiego, bo jest „bardziej obiektywna od posła Czarnka”. A gdzie zasada oddania głosu zainteresowanemu?

Ja wiem dlaczego dziennikarz Głuchowski nie powołał się w swoim paszkwilu na rozmowę z Bartem. Dziennikarz Głuchowski boi się o polski wizerunek. Bo „za 80 lat będzie można odnaleźć polskie znaki „LGBT FREE””, a przyszli historycy mogą „na ich podstawie sądzić, że z początkiem XXI wieku Rzeczpospolita Polska była odgejowywana tak, jak odżydzana była wcześniej III Rzesza Niemiecka? Niewykluczone”. Jeżeli będą robić research do swoich badań na podobnie żenującym poziomie jak Głuchowski – to rzeczywiście mogą wyciągnąć takie wnioski. Jednak zakładam, że historycy i historyczki nawet za osiemdziesiąt lat będą w stanie sięgnąć do źródeł, a nie manipulować informacjami jak robi to dziennikarz „Gazety Wyborczej”, dający więcej miejsca w swoim tekście publicystom prawicowych dzienników, które przecież jako pierwsze dołączyły do swoich wydań naklejki „strefa wolna od LGBT”, niż działaczom i działazczki antydyskryminacyjne, które zostały kilka dni temu nominowani do Nagrody Sacharowa. Nagrody, którą dostało m.in. Stowarzyszenie Memoriał i kubańskie Kobiety w Bieli. Wstyd? Ja jestem z Atlasu dumny, bo nie jest wstydem pokazywanie tego, co jak rak żre ten kraj – homofobicznej nienawiści zyskującej wsparcie ze strony polityków i polityczek.

Jakaż musi być niezwykła siła propagandy Barta Staszewskiego i osób z nim sprzymierzonych, że cały świat mówi o „strefach wolnych od LGBT”, Atlas Nienawiści jest nominowany do prestiżowej nagrody prawnoczłowieczej, a kandydat na prezydenta Stanów Zjednoczonych pisze o tym na Twitterze. I wszyscy oni się mylą, prawdę odkrył zaś dziennikarz „Gazety Wyborczej”. Nie ma to jak śledztwo dziennikarskie przeprowadzone z pomocą Wikipedii i tygodnika „Sieci”. O nazistowskich naklejkach dołączanych do prawicowych gazet Głuchowski nie wspomina. To nawet dobra wiadomość – tak by można mu było zarzucić symetryzm, a tak możemy od razu zarzucić mu świadomą manipulację.

Pisze dziennikarz „Gazety…”, że nie podoba mu się akcja Staszewskiego, bo „utrwala wizerunek naszego kraju jako państwa niemalże nazistowskiego ciemnogrodu”. Smuteczek. Naprawdę, żyjąc kilkadziesiąt lat w kraju, który odmawia mi podstawowych praw nie powinienem mówić, że jest to „państwo niemalże nazistowskie”. Otóż, nie. Mam prawo. Gdy prezes PiS mówi: „nie chcemy żadnych represji, ale społeczeństwo trzeba bronić”, a także, że „próbuje się wmówić społeczeństwu, że to jest normalne, a to jest całkowity rozkład samego fundamentu społecznego”, to jak mam oceniać te treści inaczej niż jako nazistowskie?

Głuchowski pisze, że nie żyjemy w kraju „pełnym oddolnych antyludzkich i motywowanych nienawiścią inicjatyw”. To, że nam się ziemia w tym kraju rozsunęła i żyjemy w różnych światach, już nie jest dla mnie żadną nowością. Co jakiś czas ktoś uprzywilejowany mi o tym przypomina. Pana Polska może taka nie jest, ale od dziennikarza i komentatora życia społecznego wymagam – poza jakąś rudymentarną wiedzą i brakiem manipulacji – umiejętności spojrzenia poza swoją planetę-Polska.

Głuchowski udaje symetryzm, pozoruje go pisząc, że co prawda za Samorządowymi Kartami Praw Rodziny ukrywają się cele niegodne i możliwe czyny nieprzyjemne, ale to wciąż nie daje prawa do protestu. Dziennikarz zwraca uwagę , że „wyganianie ze szkół pracowników, których zadaniem jest pilnować, by nikt nie był zaszczuwany z powodu swej orientacji - to jest już bardzo słabe”. Czyli jednak jest homofobia i przemoc w tym jakże wspaniałym kraju?

Nie wiem też dlaczego heteroseksualni publicyści muszą dzielić się z nami swoimi nastoletnimi fantazjami seksualnymi. Piotr Głuchowski przyznaje się „bez bicia, że pomiędzy 11. a 14. rokiem życia nieustannie” fantazjował „o gołej babie”. I ta „goła baba” nie wyrządziła mu żadnej krzywdy w mózgu. Fascynująca opowieść.

Mam propozycję do „Gazety Wyborczej” – zróbcie wśród dziennikarzy i dziennikarek konkurs na najciekawsze fantazje z okresu dorastania. Mogą być spisane w formie opowiadań, dzienników, tylko proszę nie pod postacią artykułów prasowych, bo ja widzę potencjał w tym jednym zdaniu Głuchowskiego, pieszczę je w swojej głowie i kokietuję, myśląc, że skoro już Agora opublikowała Blankę Lipińską, to i miejsce na fantazje Głuchowskiego się znajdzie.

Przestańcie tylko już proszę udawać sojuszników osób LGBTQ, przestańcie używać flagi, do której sami – jako gazeta publikująca tego rodzaju paszkwile – odebraliście sobie prawo.

Postawię to samo pytanie, które zadał w swoim usuniętym przez GW tekście Głuchowski - Po co ludzi oszukiwać?



Wmawiać to tylko karty rodziny, czy na prawdę ktoś czyta całe te projekty tam są wyraźnie mówi się o LGBT np w Karcie Rodziny w Kieleckim.

Przyznam, że trochę nie rozumiem polskiej prawicy oburzającej się na unijną krytykę stref wolnych od LGBT. Przecież to jest dokładnie to, o co prawicy chodzi.

Przypomnijmy, swego czasu Gazeta Polska dołączyła do swojego papierowego wydania naklejkę z napisem „Strefa wolna od LGBT”. Większość prawicy była zachwycona, naklejka była naklejana, więc chyba prawica nie powinna mieć pretensji, prawda? Skoro sama biegała z takimi naklejkami.

Dalej Ordo Iuris wymyśliło głupio sprytny event, gdzie pod pozorem walki o prawa rodzin, faktycznie chodzi o podkreślenie wykluczenia praw LGBT. Problem w tym, że o ile Ordo Iuris może przygotować pozornie bezstronny projekt samorządowej karty rodzin, o tyle nie za bardzo może zamknąć usta radnym, które uchwały przyjmują. A radni uzasadniając przyjęcie uchwał, jechali po LGBT jak po burej suce. Ba, w pierwszym akapicie takich uchwał, zwykle powtarzano wprost, że karta jest odpowiedzią na deklarację LGBT Rafała Trzaskowskiego. A więc siłą rzeczy jest więc uchwałą antyLGBT. No i wreszcie, w treści karty znalazł się zapis o sprzeciwie wobec podważania prawnego statusu rodziny, co jest oczywiście sprzeczne z wolnością słowa. Każdy może bowiem postulować zmianę definicji małżeństwa w drodze prawnej. Także osoby LGBT (...)

Po prostu Bart przejął Waszą symbolikę i ora teraz Wami ziemię tak, że już na prawicy płaczecie i bijecie o matę. Oto siła lewicowej subwersji, oto siła aktywizmu społecznego (...) - Galopujący Major.

W Gdańsku ponownie pojawiła się homofobiczna furgonetka - kierowca zaatakował dziewczynę za protest




Na ulicach naszego miasta ponownie pojawiła się furgonetka, która propaguje treści obrażające mieszkanki i mieszkańców Gdańska, godzące w godność człowieka... Przejazd tej furgonetki został zgłoszony w trybie uproszczonym do urzędu miasta jako organizacja zgromadzenia. Chcę żebyście wiedzieli, że zgłoszenie takiego przejazdu nie jest zgromadzeniem publicznym i mieliśmy w tym przypadku podstawę do odmówienia jego rejestracji, a o całej sytuacji powiadomiliśmy policję. Niestety ani ja, ani administracja naszego miasta nie dysponuje żadnymi narzędziami do tego, żeby zabronić komukolwiek poruszania się po mieście prywatnym samochodem. Jedyne co możemy zrobić, to tak jak każdy z nas - obywateli, kogo obrażają hasła propagowane przez właścicieli tego pojazdu może i powinien dzwonić na policję i zgłosić formalnie ten fakt.






Jak informuje Tolerado (organizacja na rzecz praw osób LGBT+ w Gdańsku) podczas próby obywatelskiego zatrzymania pogromobusa aktywistka z Gdańska Maja Wojdyło została zaatakowana gazem pieprzowym przez kierowcę.

Czy policja zaaresztuje atakującego? Czy prokuratura wystąpi o areszt zapobiegawczy na 2 miesiące, tak jak zrobiła to w przypadku Margot? Czy "liberalni" publicyści wyrażą oburzenie kontrowersyjnymi metodami walki homofobów? Oczywiście, że nie. Oto Polska 2020 - najbardziej homofobiczny kraj UE.




List otwarty psychoterapeutów, psychologów i psychiatrów wobec stanowiska Konferencji Episkopatu Polski Wspólnoty Wyznaniowej Kościoła Rzymskokatolickiego (KEP) w sprawie osób LGBT+


Stanowisko Konferencji Episkopatu Polski Wspólnoty Wyznaniowej Kościoła Rzymskokatolickiego (KEP) opublikowane 28 sierpnia br. w sprawie osób LGBT+ dotyczy kwestii w istotny sposób powiązanych z pracą psychoterapeutów, psychologów i psychiatrów. Zajmując się na co dzień pomaganiem osobom w kryzysach psychicznych i mierzącym się z dylematami rozwojowymi, poczuwamy się do zabrania głosu w tej sprawie.

Hierarchowie każdej wspólnoty religijnej mają prawo kierować do członków danej społeczności swoje stanowiska czy oczekiwania dotyczące postaw życiowych, sposobu odżywiania czy realizacji popędu seksualnego. Moment, a zwłaszcza istota przesłania zawarta w upublicznionym dokumencie jest jednak wysoce niefortunna. Wyrażamy głęboki zawód, że autorzy stanowiska nie dostrzegają, jak wielka krzywda dzieje się tym, którzy z racji swojej orientacji seksualnej czy tożsamości płciowej są narażeni na nienawistne ataki inspirowane doraźnymi celami politycznymi czy skrajnymi postawami światopoglądowymi. Idea miłości chrześcijańskiej stanowiąca fundament wiary katolickiej jest w ten sposób unieważniana. Nadużyciem jest też, gdy zasady wynikające z tradycji i wiary wspierane są twierdzeniami i pojęciami sprzecznymi ze współczesną nauką.

W naszej ocenie w stanowisku KEP dochodzi do pomieszania języków: teologicznego z psychologicznym i medycznym. Dochodzi pośrednio do zanegowania współczesnej wiedzy medycznej na temat ludzkiej seksualności oraz dorobku specjalistów zajmujących się ludzką płciowością i seksualnością.

Z przykrością stwierdzamy, że dokument ten zawiera szereg nieprawdziwych i krzywdzących uogólnień, które stanowią tło ideologiczne ataków na osoby nieheteronormatywne i niecisnormatywne (LGBTQIA). Pojęcie gender przez KEP traktowane jest jako ideologia, a tymczasem gender to kategoria odnosząca się do płci społeczno-kulturowej, szeroko uznawana w naukach humanistycznych, zwłaszcza w psychologii czy socjologii. Chcemy podkreślić, że każdy aspekt ludzkiej tożsamości, w tym tożsamości płciowej czy seksualnej ma charakter nie tylko biologiczny, ale także psychologiczny i społeczny. Odnosi się on bowiem do świadomej interpretacji znaczenia cech własnego ciała, doświadczanych impulsów i pragnień, fantazji, podejmowanych i hamowanych zachowań.

Autorzy stanowiska odnoszą się też do edukacji seksualnej, podając fałszywe informacje dotyczące rzekomych konsekwencji prowadzenia takiej edukacji wśród dzieci. Nie jest prawdziwa teza, że „proponowane wychowanie skutkuje seksualizacją dzieci i młodzieży, prowadzi do przełamania ochronnej bariery wstydliwości, rozbudzenia cielesnego pożądania i seksoholizmu (wpływającego destrukcyjnie na sferę emocjonalną młodego człowieka i prowadzącego do kompulsywnej masturbacji oraz trudnych do pokonania natręctw seksualnych), owocuje często wczesną inicjacją seksualną, ciążą w młodzieńczym wieku i nierzadko aborcją, stosowaniem środków antykoncepcyjnych i wczesnoporonnych niszczących sferę rozrodczą młodej kobiety dziewczyny i utrudniających zajście w ciążę w dojrzałym wieku, zwiększa ryzyko zakażeń chorobami przenoszonymi drogą płciową, a w końcu staje się przyczyną traumatycznych przeżyć młodych ludzi i osobistych dramatów w dalszym życiu”.

Tak przedstawiając konsekwencje edukacji seksualnej KEP zafałszowuje wyniki badań dotyczących tej kwestii. Według obecnego stanu wiedzy edukacja seksualna przyczynia się do opóźnienia wieku inicjacji seksualnej, mniejszego odsetka niechcianych ciąż wśród osób nastoletnich oraz bardziej świadomego i satysfakcjonującego życia seksualnego młodych osób. Wiadomo też, że opisywane w dokumencie KEP zniszczenie sfery rozrodczej poprzez stosowanie antykoncepcji farmakologicznej jest sprzeczne z obecną wiedzą medyczną.

Należy podkreślić, że w Polsce dla znaczącej liczby dzieci i młodzieży doświadczenia dotyczące świadomości własnej płciowości i seksualności pojawiają się w trakcie pierwszych lat edukacji religijnej, m.in. w postaci rachunku sumienia przed pierwszą spowiedzią oraz w jej trakcie, i często są traumatyczne. Tymczasem wczesne i pierwsze skojarzenie seksualności z grzechem i wstydem dla wielu osób staje się dominującą perspektywą postrzegania impulsów seksualnych w okresie całego rozwoju. Czyni to dzieci bardziej podatnymi na nadużycia seksualne, utrudnia informowanie o nich dorosłych, a wreszcie może być czynnikiem ryzyka dla rozwoju dysfunkcji seksualnych, odrzucenia seksualności lub parafilnych sposobów jej realizacji w dorosłości.

Autorzy stanowiska wielokrotnie odwołują się do pojęcia moralności, identyfikując homoseksualność oraz transpłciowość jako zjawiska niemoralne. Tymczasem homoseksualność to - w świetle współczesnej wiedzy medycznej i seksuologicznej - naturalny wariant w kontinuum ludzkiej seksualności. Homoseksualność nie stanowi kategorii diagnostycznej w żadnej z obowiązujących klasyfikacji medycznych.

Niezwykle złożone biologicznie, psychologicznie i społecznie zjawisko odmienności płci biologicznej od tożsamości płciowej nie może być, w naszym głębokim przekonaniu, źródłem ocen etycznych. To medycyna - nie ideologia - powinna dyktować sposoby postępowania i pomagania osobom mierzącym się z dysforią płciową i proponować najlepsze możliwe standardy leczenia oraz korekty celem minimalizacji doświadczanych trudności. Kwestionowanie moralności osób LGBTQIA to tezy krzywdzące umacniające dyskryminujące narracje w dyskursie publicznym.

Jednym z najbardziej niepokojących aspektów stanowiska KEP jest deklaracja chęci utworzenia poradni dedykowanych osobom LGBTQIA, służących zmianie orientacji seksualnej czy tożsamości płciowej. Nierzadko w przeszłości, jak i niestety obecnie, w niektórych instytucjach prowadzone są oddziaływania okaleczające psychicznie i fizycznie. Szczególnie niepokojące mogą być w tym względzie losy osób niepełnoletnich, o których terapii decyzję mogą podejmować ich rodzice lub opiekunowie.

Bywa, że w trakcie psychoterapii dochodzi do odkrywania nowych aspektów swojej seksualności, związków seksualności z relacjami więzi, konfliktami psychicznymi czy sposobów realizacji popędu seksualnego. Zmiana orientacji seksualnej nie może być jednak celem terapii.

Placówki dedykowane osobom z grup mniejszości seksualnych rzeczywiście są bardzo potrzebne, jednak powinny one być miejscami przyjaznymi dla osób nieheteroseksualnych i niecispłciowych. Powinny udzielać pomocy psychologicznej i psychoterapeutycznej w oparciu o najnowszą wiedzę naukową, nie zaś o uprzedzenia oraz nieugruntowane w wiedzy empirycznej tezy o charakterze moralizatorskim.

W świetle powyższego przypominamy:

Etycznym zobowiązaniem psychoterapeuty jest respektowanie seksualnych różnorodności. Wyrażają to kodeksy etyczne psychoterapeutów, między innymi Kodeks Etyczny Psychoterapeuty Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, spójny ze stanowiskiem szeregu organizacji, takich jak m.in. Polskie Towarzystwo Seksuologiczne, Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne czy Światowa Organizacja Zdrowia.

Długofalowe negatywne skutki dla psychiki ludzkiej oddziaływań w ramach pseudo-terapii konwersyjnej wobec osób LGBTQIA stoją w sprzeczności z podstawowymi prawami człowieka do autonomii i wolności od przemocy i okrucieństwa. Wszelkie metody, łącznie z promowaną przez KEP terapią konwersyjną, zakładającą niższość tych osób pod względem moralnym, duchowym czy fizycznym, powinny w świetle obecnej wiedzy być traktowane jako przemoc. Potwierdzają to dane Światowego Towarzystwa Psychiatrycznego, Światowej Organizacji Zdrowia, Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw praw człowieka i Human Rights Campaign. Rozwiązania proponowane przez Konferencję Episkopatu Polski Wspólnoty Wyznaniowej Kościoła Rzymskokatolickiego godzą w fundamentalną zasadę neutralności terapeuty, namawiając do sprzecznego z nauką i etyką zawodową postępowania, skutkującego przemocą wobec klienta/pacjenta.

Jedną z trudności, z jakimi mierzą się osoby LGBTQIA jest nierówny dostęp do profesjonalnej opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej. Zgodnie z raportem Kampanii Przeciw Homofobii z 2016 roku brak jest jasnej komunikacji co do otwartości psychoterapeutów na niehetero- i niecisnormatywność klientów/pacjentów. Dlatego za konieczne uznajemy jasne określenie terapii konwersyjnej i technik pokrewnych za nieetyczne.

Polityczna i społeczna dyskryminacja osób LGBTQIA jest zjawiskiem w najgłębszym stopniu niepokojącym. Dramatyczne skutki tych poczynań i powszechnego przyzwolenia na przemoc to głębokie kryzysy psychiczne, stany lękowo - depresyjne, próby samobójcze. Osobom LGBTQIA należy się wsparcie i poczucie, że żyją w bezpiecznym dla nich kraju. Można oczekiwać, że Konferencja Episkopatu Polski Wspólnoty Wyznaniowej Kościoła Rzymskokatolickiego, którego moralnym przesłaniem ma być niesienie miłości i miłosierdzia, będzie chronić tych, którzy są obiektem prześladowań. Wiele lat temu Dietrich Bonhoeffer stwierdził, że milczenie wobec zła jest złem. Myśl ta jest teraz boleśnie aktualna.

Osoby wyrażające poparcie:

prof. dr hab. Barbara Józefik, psycholożka kliniczna, psychoterapeutka, superwizorka psychoterapii

prof. dr hab. Bogdan de Barbaro, psychiatra, psychoterapeuta, superwizor psychoterapii

prof. dr hab. Maria Beisert, psycholożka, seksuolożka

prof. dr hab. Jacek Bomba, psychiatra, psychoterapeuta, superwizor psychoterapii

prof. dr hab. Lidia Cierpiałkowska, psycholożka kliniczna

prof. dr hab. Józef Gierowski, psycholog kliniczny

prof. dr hab. Irena Namysłowska, psychiatra, psychoterapeutka, superwizoka psychoterapii

prof. dr hab. Joanna Rymaszewska, psychiatra
prof. dr hab. Katarzyna Schier, psycholożka, psychoterapeutka, psychoanalityczka, superwizorka psychoterapii

prof. dr hab. Barbara Tryjarska, psycholożka, psychoterapeutka, superwizorka psychoterapii

prof. dr hab. Dominika Dudek, psychiatra

dr hab. Mariusz Furgał, psychiatra, psychoterapeuta, superwizor psychoterapii

dr hab. Grzegorz Iniewicz, psycholog kliniczny, psychoterapeuta, superwizor psychoterapii, prof. UJ

dr hab. Małgorzata Opoczyńska-Morasiewicz, psycholożka kliniczna, psychoterapeutka, superwizorka psychoterapii, prof. UJ

dr hab. Maciej Pilecki, psychiatra, psychoterapeuta, superwizor psychoterapii

dr hab. Katarzyna Prot-Klinger, psychiatra, psychoterapeutka, superwizorka psychoterapii, prof. APS

dr hab. Barbara Remberk, psychiatra

dr hab Agnieszka Słopień, psychiatra, psychoterapeuta

mgr Maria de Barbaro, psycholożka, psychoterapeutka, superwizorka psychoterapii

mgr Kazimierz Bierzyński, psycholog kliniczny, psychoterapeuta, superwizor psychoterapii

mgr Maja Bobińska. psycholożka

lek. Grzegorz Bosak, psychiatra, psychoterapeuta

mgr Magdalena Byrczek, specjalistka psychologii klinicznej

mgr Józefa Cisek, psycholożka, psychoterapeutka, superwizorka psychoterapii

mgr Aldona Czajkowska, psycholożka, specjalistka psychoterapii dzieci i młodzieży, superwizorka psychoterapii

mgr Małgorzata Chodnicka, psychoterapeutka

dr n.med. Agnieszka Chrzczonowicz-Stępień, psycholożka kliniczna, psychoterapeutka

dr n. hum. Szymon Chrząstowski, psycholog, psychoterapeuta

mgr Arkadiusz Cieślik, psycholog, psychoterapeuta

mgr Monika Długokęcka, psycholożka, psychoterapeutka

mgr Ewa Domagalska-Kurdziel, psychoterapeutka, superwizorka psychoterapii

mgr Wojciech Eichelberger, psycholog, psychoterapeuta, superwizor psychoterapii

mgr Roksana Epa, psychoterapeutka, specjalistka psychologii klinicznej

mge Barbara Frankowska, pedagożka, psychoterapeutka

mgr Jarosław Gliszczyński, psycholog kliniczny, psychoterapeuta, superwizor psychoterapii

dr n. med. Bartosz Grabski, FECSM, psychiatra, seksuolog, psychoterapeuta

dr n. med. Rafał Jaeschke, psychiatra

dr n. hum. Mirosława Jawor, psycholożka kliniczna, psychoterapeutka

dr n. hum. Bernadetta Janusz, psycholożka kliniczna, psychoterapeutka, superwizorka psychoterapii

mgr Ilona Jona-Słowik, psycholożka, psychoterapeutka

mgr Olga Józefik-Chojnacka, psycholożka, psychoterapeutka

mgr Norbert Kacprzak, psycholog, psychoterapeuta

dr n. med. Aneta Kalisz, psychiatra

mgr Krzysztof Klajs, psycholog, psychoterapeuta, superwizor psychoterapii

mgr Kamila Kocewiak-Robalewska, psycholożka, teolożka, psychoterapeutka

mgr Beata Kozak, psycholożka kliniczna, psychoterapeuta

mgr Justyna Kozioł-Korniluk, psycholożka i terapeutka uzależnień

mgr Roman Kwiatkowski, psycholog, psychoterapeuta, superwizor psychoterapii

mgr Katarzyna Łukasiuk-Kalska, psycholożka, psychoterapeutka

dr n. hum. Małgorzata Kuleta-Krzyszkowiak, psycholożka, psychoterapeutka

dr n. med. Maciej Matuszczyk, psychiatra i seksuolog

dr n. med. Joanna Mazurek, psychiatra, psychoterapeutka

dr n. med. Grzegorz Mączka, psycholog kliniczny, psychoterapeuta, superwizor psychoterapii

mgr Renata Mizerska, psycholożka, psychoterapeutka

mgr Karolina Mobbs, psycholożka, psychoterapeutka

dr n. med. Łukasz Muldner-Nieckowski, psychiatra, seksuolog, psychoterapeuta, superwizor psychoterapii

dr n. med. Dariusz Maciej Myszka, psychiatra

dr hab. n. med. Tadeusz Nasierowski, psychiatra

mgr Justyna Nęcka, psycholożka, psychoterapeutka, superwizorka psychoterapii

mgr Anna Olejnik, psyholożka, psychoterapeutka

mgr Agnieszka Olszewska, psycholożka, psychoterapeutka, mediatorka

dr hab. n. hum. Małgorzata Opoczyńska-Morasiewicz, psycholożka kliniczna, psychoterapeutka, superwizorka psychoterapii

dr n. med. Jakub Paliga, psychiatra

mgr Ewa Pałczyńska, psycholożka

mgr Agnieszka Paszko, psycholożka, psychoterapeutka

dr n. hum. Piotr Passowicz, psychoterapeuta, superwizor psychoterapii

dr n. hum. Jerzy Pawlik, psycholog, psychoterapeuta

mgr Magdalena Peccabin, psycholożka, psychoterapeutka

dr n. hum. Bogusława Piasecka, psycholożka kliniczna, psychoterapeutka

mgr Hanna Pinkowska-Zielińska, psycholog, psychoterapeutka, superwizorka psychoterapii

mgr Małgorzata Posłuszny, psycholożka kliniczna, psychoterapeutka

mgr Marzena Rębisz, psychoterapeutka

lek. Agnieszka Rolnik, lekarka rezydentka

mgr Marta Roman-Kiwa, psycholożka, psychoterapeutka

mgr Ariadna Romejko-Borowiec, psychoterapeutka
lek. Agnieszka Rubinowska, psychiatra, psychoterapeutka

dr n. hum. Katarzyna Sitnik-Warchulska, psycholożka kliniczna

dr hab. n. med. Marcin Siwek - psychiatra

mgr Wojciech Sobański, psycholog, psychoterapeuta

mgr Jan Sumiński, psycholog, psychoterapeuta

dr n. med. Krzysztof Szwajca psychiatra, psychoterapeuta, superwizor psychoterapii

lek. Bartłomiej Taurogiński, lekarz

mgr, lek. Anna Tereszko, psycholożka, lekarka

mgr Anna Turczyńska, psycholożka, psychoterapeutka, superwizorka psychoterapii

mgr Marzena Twardowska, psycholożka kliniczna, psychoterapeutka superwizorka psychoterapii

dr n. hum. Anna Tylikowska, psycholożka, psychoterapeutka
dr n. med. mgr Renata Wallner, psycholożka

dr n. med. Jerzy Zadęcki, psychiatra, psychoterapeuta

dr n. med. Cezary Żechowski - psychiatra, psychoterapeuta, superwizor psychoterapii

(petycjeonline)