Darius Blog
wtorek, 22 stycznia 2013
Apel do Premiera o spotkanie
22 stycznia o godz.11.00 pod siedzibą KPRM odbyła się konferencja prasowa organizacji i grup LGBT. Przedstawiciele i przedstawicielki organizacji ponownie zaapelowali do Premiera Donalda Tuska o spotkanie.
Szanowny Panie Premierze,
Przedstawiciele i przedstawicielki organizacji działających na rzecz osób LGBT (lesbijek, gejów, osób biseksualnych i transpłciowych) oraz zaprzyjaźnionych organizacji zrzeszonych w nieformalnej koalicji „Partnerstwo dla Związków” wyrażają chęć spotkania z Panem Premierem, aby móc przedstawić Panu sytuację osób LGBT w naszym kraju oraz najważniejsze postulaty naszych organizacji.
Organizacje LGBT działają w Polsce od ponad 15 lat. Działały także podczas rządów prawicowego rządu Jarosława Kaczyńskiego. W tamtych czasach sytuacja osób LGBT była dużo trudniejsza ze względu na otwartą homofobię rządzących. Jednak, z przykrością zauważamy, iż przez ostatnie 6 lat rządów Platformy Obywatelskiej - rządu nastawionego pro-europejsko i liberalnie niewiele się zmieniło w prawnej sytuacji osób LGBT.
Mimo, iż większość europejskich krajów, w tym także kraje sąsiednie, a nawet te nie będące jeszcze w Unii Europejskiej, zwiększa ochronę prawną swoich obywateli LGBT - Polski rząd zdaje się nie dostrzegać problemów tej ponad dwumilionowej populacji. Brak ochrony przed przestępstwami motywowanymi uprzedzeniami, brak regulacji dotyczących życia par jednopłciowych, brak regulacji dotyczących korekty płci metrykalnej i ochrony osób transpłciowych - to tylko niektóre z problemów, które wymagają uregulowania, a których brak społeczność LGBT odczuwa na co dzień bardzo dotkliwie.
Jednocześnie lepiej niż ktokolwiek inny zdajemy sobie sprawę z klimatu społecznego jaki otacza sprawy LGBT i doceniamy kroki jakie podejmują poszczególni posłowie i posłanki Platformy Obywatelskiej w celu zwiększania akceptacji społecznej dla mniejszości. W szczególności chcielibyśmy docenić wysiłki Ministry Kozłowskiej-Rajewicz, która niestrudzenie walczy o prawa kobiet i innych grup wrażliwych na wykluczenie.
Niezmiernie ważne jest dla nas, aby Pan Premier spotkał się z nami i wysłuchał problemów z jakimi na co dzień spotykają się osoby LGBT w Polsce.
Z poważaniem,
Akcja Miłość Nie Wyklucza
Europejska Fundacja Prawa
Fabryka Równości, Łódź
Fundacja Centra – UFA
Fundacja Feminoteka
Fundacja „Kultura dla Tolerancji”, Kraków
Fundacja LGBT Business Forum
Fundacja MaMa
Fundacja na Rzecz Różnorodności Polistrefa, Kraków
Fundacja Replika
Fundacja “Pryzmat Różnorodności”, Kraków
Fundacja Przestrzeń Kobiet, Kraków
Fundacja Wolontariat Równości
Grupa Inicjatywna ds. Związków Partnerskich
Grupa IRIS – Stowarzyszenie na rzecz osób o różnorodnych orientacjach psychoseksualnych i tożsamościach płciowych, Białystok
Grupa Q Alternatywie, Wrocław
Instytut Podkarpacki, Rzeszów
Kampania Przeciw Homofobii
Lambda Bydgoszcz
Lambda Warszawa
nieformalna grupa Łódź Gender
Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych
Porozumienie Kobiet 8 Marca, Warszawa
Queerowe Centrum Społeczne
Spółdzielnia Socjalna Warszawa – Hostel Emma
Stowarzyszenie Kobiet Konsola, Poznań
Stowarzyszenie Kulturalno-Edukacyjno-Naukowe „KEN”
Stowarzyszenie Lambda Zielona Góra
Stowarzyszenie na Rzecz Kultury Różnorodności “bez!miar”, Warszawa
Stowarzyszenie Otwarte Forum
Stowarzyszenie Na Rzecz Lesbijek, Gejów, Osób Biseksualnych, Osób Transpłciowych Oraz Osób Queer „Pracownia Różnorodności”, Toruń
Stowarzyszenie Tęczówka, Katowice
Stowarzyszenie na Rzecz Osób LGBT Tolerado, Gdańsk
Transfuzja, Fundacja na rzecz osób transpłciowych
Wiara i Tęcza
Wyspa Kobiet, Poznań
Zjednoczenie na Rzecz Żyjących z HIV/AIDS “Pozytywni w Tęczy”
Tweet
Nowy numer Gay Times
Cały dochód będzie przeznaczony na cel charytatywny organizacji AIDS i HIV Terrence Higgins Trust.
Wywiad z olimpijczykiem Chris Mears ma Pink News, wyznaje ma wielu kolegów gejów, nie widzi problemu go lubią geje.
 |
| Luke Campbell/Fot: Gay Times - Tweed |
Tweet
Inauguracja prezydenta Obamy historyczne przemówienie z prawami LGBT
"Nasza podróż nie jest kompletna, dopóki nasi bracia i siostry geje i lesbijki będą traktowani jak każdy inny obywatel, zgodnie z prawem, są równi ...".
Pierwszy raz zdarzyło że prezydent powiedział wyraźnie, o równy prawa dla LGBT, jak Anderson Cooper zauważył, że Obama też odwoływał do zamieszek w Stonewall w swoim przemówieniu 1969 zamieszki w Stonewall w Nowym Jorku, które mówi się zaczęło poważnie walka o LGBT prawa.
Saksofonista Dave Koz nazywa mowę prezydenta "niesamowitą" i "historyczną", a także, poprzez tweeted "nadzieja na kolejne cztery lata."
Andy Cohen, poprzez tweet o mowie Obamy: "Tak! Równość. Dziękujemy Panie Prezydencie".
Neil Patrick Harris, napisał "Jestem bardzo dumny z bycia Amerykaninem."
Inauguracyjne przemówienie prezydenta Obamy, jako pierwszy w historii prezydent powiedział wyraźnie na temat praw LGBT. Don Lemon dziennikarz CNN i też gej rozmawiał z dwoma amerykańskimi gejami jeden powiedział: "Mam nadzieję, że popycha nas do przodu i sprawia, że na równi będziemy z wszystkimi innymi obywatelami. To sprawia, że czuję się dobrze być Amerykaninem. Teraz i myślę, że wszystko będzie lepiej w przyszłości".
Przemówienie Obamy:
Richard Blanco poeta który odczytał wiersz jest pierwszym gejem, latynosem i emigrantem w tej roli.
One Today:
One sun rose on us today, kindled over our shores,
peeking over the Smokies, greeting the faces
of the Great Lakes, spreading a simple truth
across the Great Plains, then charging across the Rockies.
One light, waking up rooftops, under each one, a story
told by our silent gestures moving behind windows.
My face, your face, millions of faces in morning’s mirrors,
each one yawning to life, crescendoing into our day:
pencil-yellow school buses, the rhythm of traffic lights,
fruit stands: apples, limes, and oranges arrayed like rainbows
begging our praise. Silver trucks heavy with oil or paper—
bricks or milk, teeming over highways alongside us,
on our way to clean tables, read ledgers, or save lives—
to teach geometry, or ring-up groceries as my mother did
for twenty years, so I could write this poem.
All of us as vital as the one light we move through,
the same light on blackboards with lessons for the day:
equations to solve, history to question, or atoms imagined,
the “I have a dream” we keep dreaming,
or the impossible vocabulary of sorrow that won’t explain
the empty desks of twenty children marked absent
today, and forever. Many prayers, but one light
breathing color into stained glass windows,
life into the faces of bronze statues, warmth
onto the steps of our museums and park benches
as mothers watch children slide into the day.
One ground. Our ground, rooting us to every stalk
of corn, every head of wheat sown by sweat
and hands, hands gleaning coal or planting windmills
in deserts and hilltops that keep us warm, hands
digging trenches, routing pipes and cables, hands
as worn as my father’s cutting sugarcane
so my brother and I could have books and shoes.
The dust of farms and deserts, cities and plains
mingled by one wind—our breath. Breathe. Hear it
through the day’s gorgeous din of honking cabs,
buses launching down avenues, the symphony
of footsteps, guitars, and screeching subways,
the unexpected song bird on your clothes line.
Hear: squeaky playground swings, trains whistling,
or whispers across café tables, Hear: the doors we open
for each other all day, saying: hello, shalom,
buon giorno, howdy, namaste, or buenos días
in the language my mother taught me—in every language
spoken into one wind carrying our lives
without prejudice, as these words break from my lips.
One sky: since the Appalachians and Sierras claimed
their majesty, and the Mississippi and Colorado worked
their way to the sea. Thank the work of our hands:
weaving steel into bridges, finishing one more report
for the boss on time, stitching another wound
or uniform, the first brush stroke on a portrait,
or the last floor on the Freedom Tower
jutting into a sky that yields to our resilience.
One sky, toward which we sometimes lift our eyes
tired from work: some days guessing at the weather
of our lives, some days giving thanks for a love
that loves you back, sometimes praising a mother
who knew how to give, or forgiving a father
who couldn’t give what you wanted.
We head home: through the gloss of rain or weight
of snow, or the plum blush of dusk, but always—home,
always under one sky, our sky. And always one moon
like a silent drum tapping on every rooftop
and every window, of one country—all of us—
facing the stars
hope—a new constellation
waiting for us to map it,
waiting for us to name it—together
Zaśpiewała hymn Beyonce, też zaśpiewała Kelly Clarkson i przemówienie Myrlie Evers Williams oraz chór z Brooklynu:
Modlitwa przez księdza kościoła Episkopalnego Luis Leon, też błogosławi gejów i lesbijki w modlitwie:
Cała reemisja inauguracji:
(Gay Star News/Towleroad/GSN)
Tweet
Inauguracja prezydenta Obamy zdjęcia
Inauguracja prezydenta Obamy, cześć zdjęć The Advocate:
Sekretarz stanu USA Hillary Clinton, były prezydent USA Bill Clinton, były prezydent USA Jimmy Carter.
Newt Gingrich i jego żona z polskiego pochodzenia Callista Gingrich
Beyonce i jej mąż Jay-Z
Wiceprezydent USA Joe Biden i senatorka i była przewodząca Kongresu Nancy Pelosi (oboje katolicy, ale Pelosi jest najbardziej poniżają ją biskupi katolicy za wsparcie LGBT czy dla aborcji)
Pastor Al Sharpton, jeden z przedstawicieli ruchu praw czarny który wspólnie z Kingiem walczyli o równe prawa dziś też walczy o równość dla LGBT.
Aktorka Eva Longoria.
Piosenkarze John Mayer i Katy Perry
Przysięga prezydenta na dwóch Bibliach. (U nas takie czyny szokują ateiści prostują jak można przysięgać na Biblie czy słowo o Bogu podczas przesięgi posłów, jaka afera była.)
Tweet
poniedziałek, 21 stycznia 2013
Dzień Martina Luthera Kinga, Jr
 |
| Fot: wikipedia |
Dziś też Prezydent Barack Obama zostanie zaprzysiężony na drugą kadencję, będzie przysięgał też na Biblie Kinga.
Cytaty Martin Luther King, Jr.:
Miałem sen, iż pewnego dnia ten naród powstanie, aby żyć wedle prawdziwego znaczenia swego credo: „uważamy za prawdę oczywistą, że wszyscy ludzie zostali stworzeni równymi”.
Miałem sen, iż pewnego dnia moich czworo dzieci będzie żyło wśród narodu, w którym ludzi nie osądza się na podstawie koloru ich skóry, ale na podstawie tego, jacy są.
Miłość to jedyna siła, zdolna przekształcić wroga w przyjaciela.
Nasze życie zaczyna się kończyć w dniu, w którym zaczynamy przemilczać ważne tematy.
Nic, co człowiek robi, nie poniża go tak bardzo jak nienawiść. Niesprawiedliwość gdziekolwiek jest zagrożeniem dla sprawiedliwości wszędzie.
Nigdy nie zapominaj, że wszystko, co Hitler uczynił w Niemczech, było legalne.
Ten kto biernie akceptuje zło, jest za nie tak samo odpowiedzialny jak ten, co je popełnia.
Zrób pierwszy krok w wierze. Nie musisz widzieć całej drogi. Po prostu zrób pierwszy krok.
Najbardziej niebezpiecznym przestępcą może być człowiek obdarzony rozumem, ale nie moralnością
Ci, którzy twierdzą, że zło oznacza, że może prowadzić do dobrych celów, oszukują samych siebie.
Nasz naród urodził się w ludobójstwo, kiedy obejmował prawa, że prawdziwi amerykanie Indianie, byli rasy niższej.
In The life o Martin Luther King i prawa LGBT
Tweet
Moja ukrywana przeszłość; Coming Out Garetha Thomasa
"Rugby było dla mnie świetnym sposobem ukrywania homoseksualności, a jednocześnie agresja, która była we mnie, miała legalne ujście. Gdyby nie to, już dawno siedziałbym w wiezieniu. Nienawidziłem siebie za to, że jestem gejem. Modliłem się, by rugby zrobiła ze mnie heteryka. Wszyscy postrzegają rugby jako grę twardzieli. A jeśli jesteś postrzegany jako twardziel, to nie będziesz podejrzewany o gejostwo" - powiedział były walijski gracz rugby Gareth Thomas. Thomas zrobił coming out w 2009 r. Wczoraj kanał Channel 5 wyemitował film dokumentalny "My Secret Past: Gareth Thomas Coming Out" ("Moja ukrywana przeszłość; Coming Out Garetha Thomasa"), z którego pochodzi powyższa wypowiedź. - Replika.
Tweet
Robert Biedroń - I wszystko się kręci
Stał się najbardziej znanym gejem III RP. Poseł Robert Biedroń od lat walczy o prawa gejów, ale wielu z nich pyta: czy ktoś go jeszcze traktuje poważnie?
Biedroń jest posłem dopiero od roku, ale widać, że w parlamencie czuje się jak ryba w wodzie. Od wejścia robi hałas, zaczepia kelnerki, serdecznie wita się z europosłem PiS Ryszardem Czarneckim. Podobno dzień wcześniej byli razem w Polsat News. He, he, trochę sobie tam poskakali po Platformie. – Po co pan poszedł do „Kilerskiego karaoke”? – pytam Biedronia. – Hello! Proszę nie udawać, że pan nie wie, jak to działa. Dziennikarz chce sensacyjki, ja mu ją daję i wszystko się kręci. Nauczyłem się, że ludzie zapamiętują samą postać bez szczegółów.
W rozmowie z „Vivą!”, grudzień 2011 r.
Piotr Najsztub: – Miewasz taką myśl, że może jeszcze będziesz heteroseksualny?
Biedroń: – Może się to zmieni. Mam czasami takie marzenia erotyczne.
Najsztub: – Jakie?
Biedroń: – Na przykład nie oglądam homoseksualnych filmów pornograficznych, tylko hetero, bardziej mnie podniecają... Wydaje mi się, że takie łatki homo, hetero to mogą być jakieś „nalepki”, które dajemy, a które wcale nie muszą się zawsze sprawdzać, natura seksualności może być dość płynna.
Jeden z działaczy gejowskich: – W środowisku mniejszości seksualnych Biedroń od zawsze budził kontrowersje. Z jednej strony trzeba przyznać, że akcje plakatowe KPH „Niech nas zobaczą” i „Lesba! Pedał! Słyszę to codziennie. Nienawiść boli” były głośne. Z drugiej strony zaczął popadać w konflikty, nie wszystkim podobało się też jego awanturnictwo i – przepraszam za wyrażenie, ale to cytat ze znajomych – „styl przegiętej cioty”.
Biedronia przez lata najgłośniej krytykowali dwaj działacze gejowscy: Jacek Adler, były naczelny portalu Gaylife.pl, oraz Szymon Niemiec, pomysłodawca warszawskiej Parady Równości. – Jest niewielka grupa, którą nazywam gejami zawodowymi. Chcą błyszczeć w mediach, są hałaśliwi, nachalni, często nawet demagogicznie chamscy. Robert Biedroń publicznie obraża czołowych polityków w Polsce, a potem oczekuje, że będą z nim rozmawiać o prawach środowiska LGBT. To żenada. Niektórym „zawodowym gejom” zależy tylko na załapaniu się do Sejmu – mówił trzy lata temu w wywiadzie dla „Rzeczpospolitej” Adler. Niemiec zarzucał Biedroniowi arogancję i sianie fermentu za pieniądze, które z Unii Europejskiej pozyskuje KPH.
Dziś obaj gdzieś zniknęli, krytycy Biedronia pojawiają się głównie anonimowo i na gejowskich forach: „Facet za bardzo się rzuca w programach telewizyjnych i często zdarza mu się głupotki opowiadać”, „zrobił ze swojej orientacji sposób na życie i na robienie kasy”. Jeden z moich rozmówców tłumaczy to tak: – Ludzie cieszą się, że jest ktoś, kto mówi w Sejmie o ich sprawach. Jeśli robi to głupio, to wolą zacisnąć zęby, niż pokazać, że środowisko jest podzielone.
W wywiadzie dla „Dziennika”, wrzesień 2009 r. O Jarosławie Kaczyńskim: Jeśli miałbym kiedykolwiek robić ilustracje dla książki Witkowskiego [chodziło o „Lubiewo”], która opisuje takie PRL-owskie cioty, ludzi, którzy nie do końca są dopasowani społecznie, to na pewno na ilustracji znalazłby się Jarosław Kaczyński.
W środowisku LGBT z wejściem Biedronia do Sejmu wiązano duże nadzieje. Po roku opinie są różne. Urszula Pawlik, szefowa portalu Homiki.pl, pięć miesięcy temu zamieściła na portalu podsumowanie poselskiej działalności Biedronia. Artykuł, choć napisany z sympatią, zawiera listę zarzutów: Biedroń jako poseł-sprawozdawca projektu ustawy o związkach partnerskich ma mnóstwo wpadek i sprawia, że trudno traktować go poważnie. Wykazuje się niekompetencją – nie wiedział, czym jest Konwent Seniorów, broni Palikota, który nazwał Jarosława Gowina ciotą. Występuje w kabarecie utrwalającym negatywny stereotyp geja (chodzi o skecz Grypy Satyrycznej Epidiaskop, w którym aktorzy tworzą relikwię papieską z jelita i wątróbki. Biedroń udziela w skeczu gejowskiego ślubu, podczas którego jeden z aktorów ślubuje, że „nie spuści się aż do śmierci”). Czy od tamtego czasu coś się zmieniło? Pawlik nie chce odpowiedzieć. Mówi, że przestała śledzić politykę.
Co pan sądzi o zarzutach Urszuli Pawlik?
– Nic, jestem zadowolony ze wszystkich swoich występów. Ludziom chyba też się podobają. Mój fanpage na Facebooku lubi 10 tysięcy osób. To chyba coś znaczy, prawda? Jestem znany i zmieniam świat.
Całość na Newsweek.pl
Tweet
niedziela, 20 stycznia 2013
Dokument: Dramatyczne adopcje (Baby Wait)
"Ciąża i narodziny kojarzą się zazwyczaj z radością, szczęściem, poczuciem spełnienia.
Co jednak, jeśli przyjście na świat dziecka stawia kogoś w obliczu najtrudniejszej decyzji w życiu? Jeśli nie jest to moment wyczekiwany, a jedynie zdarzenie, która całkowicie niweluje marzenia i plany na przyszłość?
Co przeżywają osoby, które nie zamierzają malować i urządzać pokoju dziecinnego, kupować potrzebnych mu rzeczy ani wychowywać swojego malucha, a świadomie decydują się oddać go w ręce obcych?
W każdym odcinku poznamy matkę, która zdecydowała się na ten dramatyczny krok i parę, której największym pragnieniem jest zaadoptować dziecko. Będziemy śledzić codzienne rozterki, wahania, niepewność, a także niesłabnące nadzieje i obawy towarzyszące obu zaangażowanym stronom w okresie 30 dni od narodzin, podczas których zgodnie z prawem matka może wycofać się z decyzji.
W programie występują też pary homoseksualne, które starają się o dziecko.
Emisja na TVN Style premiery poniedziałek, 19:45 powtórki sobota 11:45 i 21:30. Czwartek, 14:30 i 23:50. Online na TVN PLAYER
W tym odcinku poznacie nowoczesną rodzinę – Mark’a i Paul’a, którzy pragną zaadoptować dziecko. Genavieve – dziewczyna, która zdecydowała się na oddanie nienarodzonego dziecka ma 18 lat, i tłumaczy swoją decyzję tym, że chce skończyć szkołę i nie byłaby w stanie utrzymać siebie i niemowlęcia. Genavieve chce zapewnić swojemu dziecku szczęśliwy dom, i uznała, że para gejów będzie idealnymi rodzicami. Jednak matka, według prawa ma 30 dni na zmianę decyzji, a jej otoczenie namawia ją, aby sama wychowywała dziecko. Czy Genavieve rozmyśli się i zabierze dziecko Mark’owi i Paul’owi? odcinek Pierwszy(Jeszcze kilka godzin można oglądać).
Na zachodzie i Ameryce nie szokuje rodziny homoseksualne, same dziewczyny wybierają nowy rodziców na swojego dziecka. Zamiast usunąć wolą urodzić i przekazać dziecko innym. Jestem pro life przeciwko aborcji lepiej urodzić i oddać dziecko parze homoseksualnej.
zwiastun
Świadectwo Mikołaja
Wiara i Tęcza przestawia Świadectwo Mikołaja:
Postanowiłem napisać świadectwo po słowach kolegi (Michała optymisty), które spowodowały w jakimś stopniu natchnienie. " Będzie nam miło Cię mieć w swoich szeregach ".
Nigdy wcześniej nie pisałem czegoś takiego, dlatego nie bardzo wiem od czego zacząć, ale spróbuję zacząć od początku.
Mam jeszcze na imię Ada metrykalnie, a nie metrykalnie nazywam się Mikołaj. Mam prawie 20 lat i mieszkam w niewielkiej miejscowości opodal Krakowa. I tak, jestem wierzącą osobą. Jestem również osobą transseksualną w trakcie leczenia.
Moje początki były niezbyt miłe. Wszystko zaczęło się od tego iż w podstawówce zaczęła pociągać mnie moja wychowawczyni, z początku wydawało mi się to normalne i wszystko było dobrze, bo nie zawracałem sobie tym głowy. Ciągłe sny,a w nich ja z wychowawczynią bierzemy ślub, ale ja w smokingu i jako mężczyzna, ale nigdy się do tego nikomu nie przyznawałem.
W gimnazjum poznałem swoją pierwszą dziewczynę, w której się naprawdę zakochałem ale w związku zawsze byłem mężczyzną, ale niedługo po naszym rocznym byciu razem ona zerwała ze mną dlatego że powiedziała, że nie chce być "lesbijką", a ja nigdy się tak nie czułem. Zawsze czułem się normalnie. W tych okresach Bóg był dla mnie ważny, ale nigdy go nie czułem, ani nie potrzebowałem. Próbowałem być dziewczynką, dla rodziców żeby ich nie zawieść, ale nie potrafiłem. Czułem się nie sobą i wtedy zacząłem się modlić.
Schody zaczęły się z 2LO. W wakacje poznałem kobietę. kobietę moich marzeń. Po prostu dzięki niej, nie odbierałem miłości jako sex czy pożądanie, tylko nasz związek opierał się na wzajemnej miłości i wierze w Boga. Ona mnie nawróciła. Dzięki niej i naszym modlitwom zdecydowałem się być trans. Nigdy wcześniej nie myślałem być tak uduchowiony czy wierzący, bo Boga traktowałem jak dobro konieczne, ale zawsze miałem jakieś wątpliwości co do niego. Zacząłem się więcej modlić i czytać. Miałem okresy, że odpychałem dobro dlatego iż bałem się tego, że Bóg mnie potępi czy rodzina nie zaakceptuje. Kiedy dojrzałem w wierze, zaakceptowałem to jaki jestem, moja w tym momencie była dziewczyna zawsze powtarzała mi " Bóg Cię kocha mimo tego jaki jesteś i chce Twojego szczęścia, dlatego nie odpychaj go" I tego nie robiłem. Kiedy wyjechałem na studia, zacząłem chodzić do kościoła i inaczej spoglądać na świat, modliłem się nawet kiedy jechałem tramwajem na uczelnie, a kiedy się pomodliłem zawsze ogarniał mnie taki spokój ducha i chęć do życia mimo tego, że ciężko było mi się podnieść po rozstaniu z tą dziewczyną. W tą niedziele przyznam szczerze, że nie chciało mi się iść do kościoła, ale w ostatniej chwili wysiadłem z tramwaju i poszedłem. Gdybym nie poszedł to naprawdę bym żałował, bo Ojciec powiedział takie słowa na kazaniu " Nie bój się być sobą, nie przejmuj się ludźmi, pozwól się im do Ciebie przyzwyczaić. Nie obawiaj się niczego." i poczułem wtedy jakby te słowa były konkretnie do mnie i teraz wiem i czuję, że wszystko mi się uda,bo Bóg nas kocha i chce byśmy byli szczęśliwi. Teraz naprawdę czuję, że ktoś jest przy mnie i się o mnie troszczy. Czuję jego obecność.
Chciałbym również podziękować ludziom z WiT którzy otworzyli mi oczy i pozwolili dostrzec piękno wiary oraz akceptacje, której w tym świecie jest teraz niewiele.
Pozdrawiam Mikołaj
Tweet
Subskrybuj:
Posty (Atom)